‘Met dokter Tim. Kan je langskomen om je borstonderzoek te
bespreken?’
Deze woorden waren het keerpunt, het moment waarop ik wist ‘het zit niet goed’. Het moment waarop alles anders werd. En dan denk ik niet in termen van slechter, het werd gewoon anders.
Deze woorden waren het keerpunt, het moment waarop ik wist ‘het zit niet goed’. Het moment waarop alles anders werd. En dan denk ik niet in termen van slechter, het werd gewoon anders.
Ik ben ik, bijna 39 jaar en een goed half jaar geleden kreeg
ik de harde diagnose borstkanker. Op een moment dat ik eindelijk terug mezelf
begon te vinden na een pijnlijke scheiding. Het feit dat ik een alleenstaande
mama ben maakt het zeker niet makkelijker maar het zorgde voor meer
verbondenheid dan ooit met die dochters van mij.
Ik weet en geloof graag dat deze borstkanker me een rijker
leven heeft gegeven op heel wat gebieden. Omdat ik voel dat er een verhaal
vastzit in mijn hoofd, ben ik beginnen schrijven. Het is een echt verhaal,
eentje over bergen en dalen, eentje over de alledaagsheid van het bestaan.
Reacties
Een reactie posten